Waarom drie genoeg is.
Barry Schwartz noemde het de paradox van de keuze. Hoe meer opties, hoe minder we genieten. Een korte uitleg, en wat we ermee doen op Haloa.
Het experiment is bekend. In een supermarkt zet je 24 soorten jam op een tafel. Mensen blijven staan, proeven, gaan weer weg. Verkoop: drie procent. Zet je 6 soorten op de tafel. Mensen blijven minder lang staan. Verkoop: dertig procent.
Tien keer zoveel keuze leidde tot tien keer minder beslissingen.
Op dating-apps werkt het exact zo. Een eindeloze rij profielen maakt elk profiel minder waardevol. Niet omdat ze het zijn, maar omdat het volgende profiel altijd misschien beter zou zijn.
Dat noemen psychologen maximizing. Maximizers zijn objectief gelukkiger met hun keuze als ze achteraf bewijs zien dat het de beste keuze was. Maar in dating krijg je dat bewijs nooit. Dus blijf je twijfelen, blijf je swipen, en blijf je ontevreden.
Drie matches forceert het omgekeerde: satisficing. Goed genoeg leren herkennen. Niet "ideale partner volgens lijstje" maar "de gesprekken kloppen, ik wil meer".
Saai? Misschien. Maar ook: de manier waarop relaties die werken eigenlijk altijd beginnen.