Het lijstje van wat je zoekt klopt nooit.
In haar boek How Not to Die Alone beschrijft Logan Ury hoe je "type" eerder een muur is dan een kompas. Wat we echt zoeken zien we niet op een eerste swipe.
Vraag iemand wat ze zoeken in een partner. Negen van de tien keer krijg je een lijstje terug: lang, ambitieus, grappig, sportief, afgestudeerd, geen kinderen, hond, geen rokers. Klinkt redelijk. Soms is het zelfs onderbouwd met "ik heb geleerd dat..."
Het probleem: dat lijstje is gemaakt door de versie van jou die gisteren werd gekwetst, vandaag iets te druk is, en op TikTok ergens opving dat "red flags" alles met emotionele beschikbaarheid te maken hebben. Het is geen kompas, het is een muur.
Logan Ury, gedragsonderzoeker en relatie-coach, interviewde honderden singles voor haar boek How Not to Die Alone. Haar conclusie is misschien teleurstellend: bijna niemand eindigt met de persoon die op hun lijstje stond. Wel met de persoon waar ze, eens ze écht aanwezig waren, lol mee hadden.
Een interessant weetje uit datzelfde onderzoek: filters die over diepe waarden gaan (rust vs avontuur, ambitie vs balans, familie vs onafhankelijkheid) voorspellen veel meer geluk dan filters over de oppervlakte, zoals lengte of een hond. Niet dat zo'n lijstje verkeerd is, maar het zegt vaak meer over wat je gisteren dacht nodig te hebben dan over met wie het uiteindelijk klikt.
Het advies, in één zin: schrijf je lijstje, en doe daarna alsof je het kwijt bent. Geef die mensen die op papier "niet" passen één gesprek. Negen van de tien keer was de muur er ook al voordat zij ervoor stonden.
Verder lezen: How Not to Die Alone, Logan Ury (2021). Geen referral-link, want we doen niet aan affiliates.