Je tijd is verkocht. Daarom voelt daten zo leeg.
Dating-apps verdienen niet aan jouw geluk, ze verdienen aan jouw scrollende duim. Wat dat betekent voor wie je tegenkomt, en waarom.
De aandachtseconomie is geen complot. Het is bedrijfsmodel.
De grote dating-apps zijn beursgenoteerd. Hun investeerders willen elk kwartaal groei zien. Groei meten ze in tijd-in-app en maandelijkse betalende gebruikers. Beide getallen gaan omlaag wanneer iemand een goede match vindt en de app verlaat.
Daar zit het mechanisme. Een product dat verdient aan jouw afwezigheid van geluk, kan onmogelijk geoptimaliseerd zijn voor jouw geluk. Het is geoptimaliseerd voor de status quo: jij, single, scrollend.
Concreet zie je dat in:
- Oneindige queues van profielen, ook al zijn er maar drie waarmee je echt zou klikken
- "Boost"-knoppen die je tijdelijk zichtbaarder maken (en dus de gebruikers daaronder onzichtbaar)
- Algoritmes die "rijke" profielen (mensen die elke avond inloggen) belonen, niet "warme" profielen (mensen die antwoorden)
- Push-notificaties die getimed zijn op het moment dat jij normaal de app sluit
Niets van dat is illegaal. Het is gewoon… effectief. Voor de aandeelhouder.
Onze inzet bij Haloa is bewust niet om "een betere swipe-app" te worden. Dat zou hetzelfde model zijn met een vriendelijker logo. We bouwen iets dat je gebruikt en dan weglegt. Dat is fundamenteel minder schaalbaar, en dat is precies het punt.